… dat het rabarberseizoen volop bezig is.
Maar groot gelijk: vorige week genoten we zelf nog eens van ons recept, en het blijft smaken!
Om jullie niet te ver te laten zoeken: hier vind je het recept! 
Omdat het niet altijd veel gezever moet zijn, vooral wat foto’s van de afgelopen dagen.
De frambozen verdronken bijna in het opschietende gras, dus trok ik de meest woekerende pollen uit met de hand.
Met de hand, want tussen de haag en de frambozen zaaide ik vorig jaar een bloemenweidemengsel. De eerste resultaten daarvan worden stilaan zichtbaar en om de bloemen niet allemaal weg te maaien, was handmatig wieden aangewezen.
En er zitten nog een heleboel bloemen klaar om zich, vanaf dat de temperaturen een beetje omhoog gaan, van hun mooiste kant te laten zien.
En passant maakte ik ook enkele gaten in mijn haag.
Een beetje vreemd misschien, maar de meidoorn groeit zo snel dat het de beukenhaag -en in mindere mate de haagbeuk- begon te verdringen. Door de beuk weer licht te geven, kan die het gat weer vullen.
Deze akkerbloem, goudsbloem en bernagie (komkommerkruid) zaaiden zichzelf uit (of overleefden de winter) en staan in tegenstelling tot hun voorgezaaide soortgenoten al mooi in bloei!
Ze doen het in elk geval goed genoeg om de schaarse insecten die actief zijn naar de tuin te lokken, want tussen de blauwe bessen zoemden de hele tijd enkele hommels (maar daar kreeg ik geen scherpe foto van ).
Ondertussen groeiden de vroeg geplante kolen gelijk… inderdaad, kool.
De eigen kweek-kolen waren de potjes van Boerenerf ontgroeid en samen mochten ze onder een insectenwerend net.
Binnenkort krijgen ze hun eerste portie natuurlijke voeding, want aan brandnetels hebben we op de boerderij geen gebrek.
Zo maken die venijnige stekers zich ook nuttig.
Aan de beek konden we zien dat de boer die het land aan de overkant bewerkt eens goed had gesproeid, maar aan onze kant herstelt het evenwicht zich stilaan. Deze uitbundige bloeier hadden we in elk geval vorig jaar niet gezien.
Hopelijk hebben we binnen een paar jaar een volledige beekkant met verschillende mooie waterkantplanten.
Ondertussen zit de boerderij ook vol met leven:
Deze meesjes palmen de brievenbus in en verspreid over de stallen zitten weer verschillende nesten zwarte roodstaartjes. Ook een sperwer (vermoeden we, in elk geval een kleine roofvogel die altijd snel weg is als ze mij ziet) heeft ergens een nest gebouwd.
Ze zijn allemaal welkom.
Afgelopen weekend maakten we ruggen bij de vroege en halfvroege patatjes.
Die zijn nu helemaal klaar voor hun laatste twee groeimaanden. En met die goed bewerkte grond ging dat gelijk niets! Vorig jaar stonden we een hele dag te zweten en zwoegen, nu waren we op een uurtje klaar.
Maar terwijl wij wakker liggen van patatjes, liggen in Syrië duizenden mensen wakker door de gruwelijke oorlog. Collega Riet van LevenMetLiv besloot om er iets aan te doen. En omdat wij niet vies zijn van een goed doel, steunen we haar even door wat reclame te maken voor haar actie.
Ben je een beetje handig met de naaimachine? Voor deze praktische schoudertas kan je het patroon kopen voor een luttele vijf euro. Die gaat integraal naar Syrië 12-12.
Ze ontwierp en maakte ‘m helemaal zelf. Knap toch? Ik kijk altijd vol bewondering hoe al de ‘creatieve DIY’-bloggers die dingen verzinnen en maken.
Maar als er nu iets is waar ik geen kaas van heb gegeten, is het naaien. Dus zit ik hier met een patroon voor schoudertas waar ik niet mee aan de slag kan.
Voor onze lezers hier met die met datzelfde probleem zitten: je kan een tweede versie winnen. Hoera! (Je moet er wel even voor doorlezen tot beneden).
En ook al heb je helemaal geen nood aan een zelfgemaakte schoudertas, ‘t is de druppel op de hete plaat die het ‘m doet. Want wat er in Syrië aan het gebeuren is, dat wens je geen mens toe.
Hoog tijd om jullie nog wat meer te vertellen over het moestuinplan. Over het stukje moestuin waar de groentjes zullen groeien. Het A (2) gedeelte van het plan.
Over de aardappelen had ik u al verteld, nu zijn de andere groenten aan de beurt. De bodemstructuur werd verbeterd en er werd nagedacht over de nieuwe indeling. Met volgende overwegingen:
Een plan heb ik er niet van getekend, maar het idee was als volgt: langs de kant van de frambozen en het middenpad komen de eetbare bloemen en doorlevende eetbare planten. In het midden komen 5 verhoogde bedjes voor Kool-, Peul-, Wortel-, Vrucht- en Bladgroenten.
Voila.
Afgraven dus. Vruchtbare grond op een hoop.
Om de paden af te bakenen en zichtbaar te houden, koos ik voor paardenmest. Daar kan ik nu eenmaal gratis aan geraken, het zorgt voor bodemverbetering en voor een trage voeding van de grond.
Hup.
Niet veel later kregen de eerste sla-plantjes hun bestemming onder de tunnel en kon ik de eerste houtige kruiden op hun plek planten.
Bijkomende voordeel: het stro houdt onkruid binnen de perken.
Voila, we zijn vertrokken. Verwacht u de komende dagen aan een paar snelle moestuinupdates, want vandaag kan ik alweer voor de eerste keer dit jaar m’n lunchpakket samenstellen met een vers slaatje uit eigen tuin!
Pluksla, Ruccola en radijsjes
Gisteren reden we naar Beervelde voor de bekende tuindagen. In Hex waren we al een paar keer geweest, maar Beervelde stond nog op het te bezoeken lijstje. Wie nog wil gaan: tot en met morgen kan je er nog terecht.
Jammer genoeg waren we niet de enigen die ergens naartoe wilden, dus stonden we in de file. Hond vond dat ook maar saai.
In Beervelde aangekomen hadden we snel een parkeerplek en konden we aan onze ontdekkingstocht beginnen.
Zij konden het alvast smaken. Zelfs plassen deden ze met de glimlach.
De pony’s zagen meer in een middagdutje onder de massale belangstelling.
Er waren teveel stands en er was te veel te zien om het in een paar beelden te vatten. Sommigen waren mooi, nuttig of interessant, sommigen liepen we zo snel mogelijk voorbij. We keken onze ogen uit, spendeerden ons vooraf goed afgebakende budget en keerden weer huiswaarts.
Daar lag nog wat rabarber te wachten om verwerkt te worden.
Ik moet toch nog even mijn superdeluxe confituurketel showen.
Zomaar gewonnen.
Vorig jaar kocht Lotte voor m’n verjaardag een Weck-ketel bij deze sympathieke online winkel. Onder alle kopers van 2012 verlootten ze achteraf die confituurketel. En dus stond er plots totaal onverwacht een pakje voor de deur.
Vandaag verwerkte hij nog eens het geweldige rabarber-vanille recept (maar met minder suiker en minder vanille) en erna het rabarber-gember recept. Spicy! Vooral omdat ’1,5 cm gember’ nogal voor interpretatie vatbaar is
‘t Is echt een geweldige confituurketel. En ik ben niet de enige die dat vind. Gisteren spotte ik in aflevering 4 van ‘The Edible Garden’ van Alys Fowler identiek dezelfde ketel.
Alys wie?
Wel, Alys Fowler. Een beetje de Wim Lybaert van de Britse moestuin. Wim is ook fan, konden we vorige week zien.
Maar ook hier zit een fan van Alys. Wim is misschien meer spitant, maar Alys maakte al enkele prachtige programma’s, zoals het hier misschien wat onbekende ‘The Edible Garden’.
In zes afleveringen tovert ze daarin haar kleine achtertuin om tot een tuin waaruit een heel jaar lang vanalles lekkers te eten valt. Tot daar redelijk ‘ja, en dan?’, maar ze tovert haar tuin ook om in een mooie eetbare tuin.
Als je even tijd hebt: bekijk ze allemaal eens. ‘t Is straf de moeite! Op dit Youtube kanaal zijn ze allemaal mooi terug te vinden!
Als je minder tijd hebt: in aflevering 4 van de 6 op 20min15sec valt de confituurketel in actie te spotten. 
De warme dagen van afgelopen week in combinatie met de stevige regenbui van gisteren zorgde voor een groeischeut bij alle planten. Dat was onder andere te merken aan de wilgen die we deze winter geplant hebben.
Bij de meesten zijn het nog kleine knopjes die overal op de stam verschijnen, maar deze hier rechts begint toch al mooi twijgjes te vormen.
Het enige dat we nu nog moeten doen is regelmatig eens -bij voorkeur met handschoenen- met twee handen langs de stam gaan om alle kleine knopjes te verwijderen, zodat enkel bovenaan twijgjes vormen.
Daarna dook ik nog eens in de moestuin. Daar kon ik onder andere vaststellen dat ook de rabarber stevig opgeschoten was.
Een beetje te stevig, want verschillende rabarberplanten stonden in bloei. Vroeger dan andere jaren, maar de oorzaak is waarschijnlijk dat sommige planten stilaan uitgeput geraken.
Ze staan al zo lang wij weten op dezelfde plek en de laatste jaren oogst ik er duchtig van voor confituur of taart. Ik heb ze nog nooit bemest en planten die uitgeput geraken, maken al eens sneller zaad aan om hun voortbestaan te verzekeren.
Geen erg, er staat meer dan genoeg. Ik plukte meteen alle rijpe stelen, verpotte twee jonge scheutjes en haalde de rabarberwortel/knol uit de grond. ‘t Was een gigantische en indrukwekkende wortelknol. Eigenlijk had ik er een foto van moeten maken. Je zal het nu even moeten doen met een foto van de oogst
Maar goed, er was nog wat te doen. In de auto stak een volle GFT bak (vergeten buiten te zetten ) die geen twee weken kon wachten op een volgende ophaling. Ik moest dus maar eens werk maken van een deftige composthoop.
Tot nu toe was dat een grote berg waar alle tuinafval op ging, maar deftige compost had dat nog niet opgeleverd. Er was ook geen plek rond die hoop om uit te breiden.
Het oogsten en verwijderen van de oudste rabarberplant gaf ruimte voor een nieuwe composthoek. Bovendien kregen we deze week een mooi voorbeeldje van een zelfgemaakt composteersysteem bij De Fruitberg.
Met dat in het achterhoofd als inspiratie en de toevallig in diezelfde auto aanwezig zijnde hoop hout van de oude tuinschutting van bij de schoonouders, ging ik aan de slag. Het hout was bedoeld voor de ‘te verzagen-hoop’ voor de kachel, maar kreeg een andere functie.
Ziehier: het oude poortje.
OK, het ging niet goed meer open of toe en had al de nodige herstelwerken nodig gehad, maar er was nog wel iets mee aan te vangen. Bovendien was de structuur ideaal: redelijk dicht, maar door de geschrankte plankjes kan er voldoende lucht door.
Exact in het midden kwamen twee verstevigingsplankjes.
Daarna zorgde de tafelbladzaag voor twee gelijke stukken. Vier gerecupereerde palen gingen in de grond en niet veel later later was de eerste unit van m’n gerecycleerde compostsysteem een feit.
Later dit weekend kan ik er een tweede en misschien zelfs derde bak naast zetten en zaag ik nog enkele planken om de voorkant dicht te zetten. En dan kan ik eindelijk ook beginnen met het omzetten van compost.
Geen idee wie er zou komen parkeren
Dat stro? Om de welriekendheid van twee weken gistend gras en ander keukenafval te onderdrukken. Bovendien zorgt de verse stalmest (paardenmest = warme mest) voor een veel snellere compostering.
Voila. We zijn er.
Ah ja, de confituur. Die maakte ik met de rabarber op basis van dit recept. LEKKER!
En nu is’t hoog tijd om te gaan slapen
Een tijdje terug schreven ze bij Boerenerf dat de opkuis van de serre hen had opgezadeld met hoeveelheden terracottapotjes waar zelfs een doorgewinterde hobbykweker geen blijf mee zou weten geven.
Vrijwel meteen na m’n reactie dat ik er wel een functie voor zou vinden, viel er een berichtje in de mailbox dat ik mocht langskomen. Aangezien we vanop onze zolder het boerenerf bijna kunnen zien, was een afspraak snel gemaakt.
Na een joviale ontvangst -ik was de auto nog niet uit of mijnheer Boerenerf riep me al toe- kreeg ik een uitgebreide rondleiding. Ik maakte kennis met de kippen en kuikens, de helpende Finnen en werd voorgesteld aan Jacobus en Corneel (die languit luieren verkozen boven een kennismaking).
Ze hebben al hard gewerkt daar op’t Boerenerf en ze hebben nog meer plannen. Dat ze er iets schoon van zullen maken, daar ben ik wel zeker van!
Omdat de tijd voorbij was gevlogen (mede-bloggers, daar heb je blijkbaar toch altijd ‘ne stevige klap’ mee) en er nog een paar dingen op de agenda stonden, kon ik er niet meteen mee aan de slag.
Afgelopen weekend was het wel tijd om de gezaaide kolen in individuele potjes te zetten en kijk: kwam dat even goed uit!
De eerste stapel terracotta potjes die ik mee kreeg heeft al een functie. Voorlopig zijn ze de nieuwe thuis van de paarse bloemkool, twee soorten spitskool en de Romanesco.
Merci, Boerenerf! Ook de tweede helft krijgt binnenkort een nuttige invulling
tenslotte
opdeboerderij.be